Za nami ponad 130 km w siodle po drogach i bezdrożach Pogórza Przemyskiego.
Kilka słów o ludziach i koniach, którzy stworzyli tę opowieść:
Mama z córką
czyli Beata na Areście oraz Iza na klaczy fiordzkiej Ujente
ojciec z córką, czyli
Wojtek na Sokole
oraz Maja na Orliku (hc)
szczęśliwi nowożeńcy na szalonej podróży poślubnej, czyli
Michał i Ewelina oraz araby: Rysia (Erynia) i Arab (Eranos)
Ja
Bogdan
Timur
 |
Przedrajdowy przepęd koni
 |
| Dziewczyny na ściernisku |
 |
| Van Gogh "Słoneczniki":) |
 |
 |
| Przeprawa przez wiszący most na Sanie |
 |
| Zbliżamy się do popasu... |
 |
| czas na przerwę-okolice Huty Brzuskiej |
 |
| Bogdan z arabami na przodzie |
Wyruszyliśmy w osiem koni 1 sierpnia ze stajni "Tabuńczyk"
Przedrajdowy rozgardiasz
 |
| ostatnie przygotowania Majki |
Na trasie
 |
| towarzyszące nam na trasie bociany |
 |
| popas w okolicach rezerwatu Reberce |
Pierwszy dzień kończymy w Grąziowej
Podczas rajdu cały czas jesteśmy w Drodze.Nawet gdy śpimy i jemy Droga jest Naszym Domem. Końskie nogi stają się naszymi nogami. Jesteśmy bardziej tu i teraz niż na co dzień.
 |
| pojenie koni na oklep w rzece Wiar Yeah!czyli konie po pracy |
 |
| relaks Sokoła |
 |
Relaks Rysi i Araba |
 |
| Relaks Ujente |
 |
| Na kolację ukraiński barszcz i razowe pierogi Rano nasze niecierpliwe wierzchowce popędzane natrętnymi owadami same ruszyły w trasę... Nie mamy koni! Na szczęście szybko dały się złapać i nakłonić do wspólnej drogi razem... Drugiego dnia przeprawialiśmy się zapomnianym przez ludzi lasem poprzez dział Jamnej w kierunku polsko- ukraińskiej granicy z popasem na Paportnie. |
 |
| Droga na Kalwarię Pacławską |
 |
| popas nad Wiarem w Huwnikach Tego dnia pokonalismy blisko 40 km. Dzień kończymy pławiąc się w luksusach ( prysznic i czysta pościel) w ośrodku Sadaro ( Rokszyce). Dołącza do nas piesek-będzie nam towarzyszył przez kolejne 2 dni. |
KOPYSTAŃKA
RYBOTYCZE |
| Najazd na sklep-zimne piwo i lody |
 |
| kurnik Zająca |
KANASIN
A później dzida, czyli jazda z kompasem na azymut- rowy, parowy, ciemny las i zachodzące po lewej ręce słonko. A my na północ na północ...
Przed zmrokiem docieramy na rozległe łąki Cisowej. Po obrządku i grochówce oraz miętowym kielonku szybko zasypiamy.
Kolejny dzień to ostatni odcinek- czas powrotów.
Dziękuję Wam za tę przygodę, za dzielność i troskę o wierzchowce. Dziękuje także za życzliwość i pomoc w odnajdywaniu kolejnych Dróg, poznawanie tych miejsc, gdzie " na stałe zameldowany jest niedźwiedź", gawędy oraz wyznaczenie miejsc na popasy leśniczemu z Grąziowej p. Józefowi Czwyrenko.
Dziękuje wszystkim Dobrym Ludziom na Drodze.
Do zobaczenia na ścieżce końskim kopytem znaczonej!
 |
| Od lewej Maja na Orliku, Michał na Siwej,Kira na Urdze, Ewelina na Eranosie, Erynia, Beata na Areście, Wojtek na Sokole, Iza na Ujente |
